22 Νοε 2008

Φως και σκιά

Το πρόβλημα με τις φωτογραφίες λύθηκε αφού μεσολάβησε βοήθεια από το έτερον ήμισυ. Τόσο καιρό παιδεύομαι, τώρα που το δημοσίευσα αποφάσισε να βάλει ένα χεράκι :-)
Έστω, ποτέ δεν είναι αργά. Τώρα όμως θα βγάλω το άχτι μου, θα βάλω πολλές....... Ας ξεκινήσω την ιστορία από την αρχή. Πριν γίνω μαμά, τότε που είχα χρόνο, πήγα σε μία σχολή vitraux στο δήμο Νίκαιας. Καλό ήταν και το vitraux όμως εγώ παθιάστηκα με το σχέδιο και την Ιστορία της Τέχνης. Τον πρώτο χρόνο κάναμε κυρίως κάρβουνο και τον δεύτερο χρώμα. Ακολουθούν μερικές από τις ασκήσεις του πρώτου χρόνου. Το ενδιαφέρον είναι ότι ενώ κρατούσα στα χέρια μου μόνο ένα μαύρο κάρβουνο, ένιωθα ότι είχα την δυνατότητα να παίξω με όλες τις αποχρώσεις της σκιάς και έχει πάρα πολλές, όσο περισσότερο κοιτάς τόσο περισσότερες ανακαλύπτεις.





Το πράγμα γινόταν όλο και πιο ενδιαφέρον αφού συμμετείχαμε και στο στήσιμο της σύνθεσης.




Αν και η παρακάτω σύνθεση ήταν αποκλειστικά επιλογή του δασκάλου. Η γόβα ήταν το φετίχ του. Εμένα καθόλου . . . . 


 Η καρέκλα . . . . . πως ένα άψυχο αδιάφορο αντικείμενο αποκτάει μια δυναμική υπόσταση.





Τα πινέλα . . . για την ώρα εκτελούν χρέη μοντέλου.



Και το παιχνίδι φωτός και σκιάς συνεχίζεται . . . . 




 Σε αυτό το σχέδιο μου άρεσε πολύ αυτή η μεταλλική φόρμα όπως και το πρόσωπο. Αν και είναι άγαλμα ήθελα πολύ να του δώσω ψυχή. Ήταν πολύ δύσκολο και υποθέτω ότι θέλει πολύ δουλειά. Αυτά δεν κατακτώνται με μία ή δύο προσπάθειες.



Εδώ έπεσε πολύ συνωστισμός. Αυτό με κούρασε και δε με ικανοποίησε ιδιαίτερα . . . . 


  Και ύστερα ήρθαν τα χρώματα (σε επόμενο post) . . .



8 σχόλια:

Maria Jose είπε...

Εντυπωσιακή η ασπρόμαυρη δουλειά σου. Έχεις δουλέψει καθόλου πορτραίτο;
Τελικά, μάλλον εσύ με βοήθησες περισσότερο με τη διαχείριση των φωτογραφιών στις αναρτήσεις.
Καλημέρα και καλή εβδομάδα με πολλές αναρτήσεις...

τα παπούτσια της Dorothy είπε...

Είναι όλα τόσο όμορφα! Κάπου έχω καταχωνιασμένα τα "έργα" μου, από τα μαθήματα ζωγραφικής: κύβους, κανάτες και ποτήρια, μια σύνθεση από φρούτα και ένα κουνουπίδι(!)...Και ζωγραφική στη Νίκαια παρακολουθούσες? Είχα περάσει για λίγο και από εκεί. Παίζει να είχαμε και την ίδια δασκάλα!

Δημιουργία είπε...

Και το ασπρομαυρο εχει χρωμα και μαγεια,που πολλες φορες δεν τα βρισκεις ουτε στα πιο εντονα κοκκινα, κιτρινα, πρασινα...

witch of daffodils είπε...

πολύ όμορφα margo!

Shades είπε...

Μ' αρέσουν πολύ οι σκιές σου!!!
Καλώς σε βρίσκω.

πουαντερι είπε...

ειναι πολυ υπεροχα ολα!!!!
εχεις πολυ ταλεντο.....και το ασπρομαυρο μμμμ!!!!!!!!!

elie είπε...

Πολύ όμορφα, μπράβο!

Katerina ante portas είπε...

Αγαπητή μου Margo μου θύμισες τα νιάτα μου τότε που έκανα σχέδιο στου Ζαχαράκη στη Διδότου..
Πωπω πόσα χρόνια πριν..

Πολύ εκτιμώ το παιχνίδι της σκιάς στις συνθέσεις σου!! Πάντα δημιουργική, να γεμίζει πρώτη η δική σου ψυχούλα και να ικανοποιείται η αισθητική σου!

( για ένα μικρό ζ που ξεχάστηκε, το μήνυμα πήγε πολύ κάτω και διαγράφοντας, το ξαναδίνω..)