28 Οκτ 2008

Το θαύμα της γέννησης



Όλο και πιο πολλά ζευγάρια καταφεύγουν στην μέθοδο της εξωσωματικής γονιμοποίησης για ν' αποκτήσουν ένα παιδί. Ανήκω και εγώ σ' αυτήν την "ομάδα" και βέβαια νοιώθω πολύ τυχερή γιατί κατάφερα με τέσσερις προσπάθειες, να ζήσω το θαύμα της γέννησης δύο φορές. Δεν θα πω εδώ για το περίφημο πρωτόκολλο της εξωσωματικής, άλλωστε όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να μάθει όλες τις τεχνικές λεπτομέρειες στα ανάλογα site που ασχολούνται με το θέμα. Θα πω για το πως βίωσα εγώ την εμπειρία της εξωσωματικής και τι πιστεύω ότι με βοήθησε να πετύχω.

Αρχικά έψαχνα για τον γιατρό που θα με εμπνεύσει, από την τηλεόραση, όταν κατά καιρούς γινόταν συζήτηση για το θέμα. Επέλεξα κάποιον από τους γνωστούς (φτασμένους) με τον οποίο έκανα την πρώτη προσπάθεια. Πώς ένοιωσα; Σαν κάποιος να με άφησε σε μία μεγάλη ξένη πόλη χωρίς χρήματα, ρούχα, να ζητάω βοήθεια και να μην με ακούει κανείς, σαν να είμαι αόρατη. Ακόμα και την στιγμή της εμβρυομεταφοράς ήμουν γι' αυτούς μόνο ένα σώμα, τίποτε άλλο. Σε συνδυασμό με τα φάρμακα, που κάθε άλλο παρά αθώα μου φάνηκαν, έγινα ένα ράκος που περίμενε με αγωνία το πρώτο τεστ. Και φυσικά ήταν αρνητικό παρά τις "αισιόδοξες" προβλέψεις του γιατρού. Μέσα στο κέντρο ήταν και ένας νέος γιατρός, βοηθός θα ΄λεγα. Όμως δεν ήμουν αόρατη γι' αυτόν, ήταν φιλικός, προσβάσιμος και το κυριότερο έδειχνε πραγματικό ενδιαφέρον . Αποφάσισα να προσπαθήσω ξανά μαζί του, χωρίς δεύτερη σκέψη. Έτσι κι έγινε, τη δεύτερη φορά είχα τον γιατρό που μου ταίριαζε και πλήρη επίγνωση της κατάστασης, αφού μετά την αποτυχία έψαξα πολύ, έμαθα και κατάλαβα ότι δεν είναι τόσο εύκολα τα πράγματα όσο μου τα παρουσίαζαν. Έπρεπε να πιστέψω πραγματικά σε μένα και να συγκεντρωθώ σε αυτό ολοκληρωτικά. Το αποτέλεσμα ήταν αρχικά τα άριστα έμβρυα και στη συνέχεια η κόρη μου και μετά από δύο χρόνια ο γιος μου, από τα κατεψυγμένα έμβρυα της συγκεκριμένης προσπάθειας.

 Τα άριστα έμβρυα όμως δεν είναι απαραίτητη προϋπόθεση για μια επιτυχημένη εξωσωματική. Η τρίτη προσπάθεια που έκανα ήταν αποτυχημένη. Τα έμβρυα που αποψύχθηκαν χαρακτηρίστηκαν πολύ καλά. Εγώ όμως βιάστηκα. Ήμουν κουρασμένη μετά από μία δύσκολη εγκυμοσύνη, η κόρη μου ακόμα μικρή (8 μηνών) όμως δεν ήθελα να κάνω παιδί μετά τα σαράντα και νόμισα ότι τώρα τα πράγματα θα ήταν πιο εύκολα. Λάθος. Είναι πάντα δύσκολα και χρειάζεται πάντα βαθιά πίστη και δύναμη. Άφησα λίγους μήνες ακόμα να δυναμώσω και πήγα για την τέταρτη προσπάθεια. Αυτή τη φορά εγώ ήμουν έτοιμη, τα έμβρυα όμως που αποψύχθηκαν χαρακτηρίστηκαν το ένα μέτριο και το άλλο κακό. Απογοητεύτηκα γιατί δεν ήθελα να ξαναπάρω φάρμακα, δεν θα έκανα άλλη προσπάθεια. Τις δύο βδομάδες όμως που μεσολάβησαν μέχρι το τεστ αν και δεν πρόσεξα ιδιαίτερα, δεν έπαψα να πιστεύω στο θαύμα. Όλο μου το είναι συγκεντρώθηκε στη μήτρα, που εντέλει έθρεψε τον γιο μου για τους επόμενους εννέα μήνες μέχρι να έρθει στον κόσμο μας. Ακόμη, κατάφερα να μην ξεπεράσω το όριο των σαράντα. Τον γέννησα ακριβώς στα σαράντα μου χρόνια. Φυσικά όλες οι περιπτώσεις δεν είναι ίδιες, όμως νομίζω ότι από τη στιγμή που το έμβρυο τοποθετηθεί στη μήτρα, όλα τ' άλλα τα αναλαμβάνει η φύση.

5 σχόλια:

cook είπε...

να σου ζήσουν καλή μου και να τα καμαρωνεις γερα κι ευτυχισμένα...πολύ όμορφο ποστ...
και καλωσόρισες στη μπλογκογειτονια :)

Margo είπε...

σ΄ευχαριστώ πολύ cook, τιμή μου ένα σχόλιο από εσένα, μου δίνεις δύναμη να συνεχίσω....

πουαντερι είπε...

Να εισαι παντα γερη να χαιρεσαι τα αγγελουδια σου που νομιζω δεν εχει σημασια πως ηρθαν αλλά το οτι εφτασαν στο σωστο μερος την καταλληλη ωρα.
Χαιρομαι πολυ για την γνωριμια μας μεσα απο το μπλογκ και ελπιζω να τα λεμε συχνα.

Καλη αρχη και με το δεξι εδω μεσα σου ευχομαι.

Margo είπε...

Σ'ευχαριστώ πολύ χρυσοχέρα μου και τρυφερή μαμά. Τι να πω, ξαφνικά νιώθω ότι δεν είμαι μόνη, έχω ερχίσει να ενθουσιάζομαι. Ευχαριστώ, ευχαριστώ, ευχαριστώ..

asteraki είπε...

Να σου ζήσουν τα μωράκια σου :-) Εμείς στην οικογένεια έχουμε τρίδυμα!! :-) Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία! :-)